بعدازعقدت چگونه به والدینت احترام گذاشتی
رفتار و کردار هر شخص به تربیت افراد در خانواده و اجتماع بستگی دارد.و خیلی واضع می توان با دیدن رفتار افراد ,شخصیت آنها را شناخت و این هیچ ربطی به روستایی و شهری بودن افراد ندارد در یکی از مراسم عقدم که عروس و داماد از روستاهای اطراف و دور بودند شاهد منظره ای بودم که هیچ وقت از ذهنم پاک نمی شود و آن این بود که عروس هنگام گرفتن راه بله (زبون گشون) بلند شده و ضمن تشکر دست مادر داماد را بوسید و به او گفت از تربیت چنین پسر خوب و مهربونت از شما تشکر می کنم.و بعد از قرائت خطبه عقد داماد هم همین رفتار را با مادر عروس انجام داد این از آنجایی اهمیت دارد که از بین صدها عروس و دامادی که تاکنون عقد کرده ام قریب به اتفاق آنها وقتی پدر و مادرشان بعد از خطبه عقد جهت تبریک به کنار آنها می آیند حتی زحمت بلند شدن از صندلی را به خود نمی دهند و همان نشسته با پدر و مادر خود دیده بوسی می کنند .در حالی که همین پدر مادر بعد از خدا ولی نعمت آنها هستند و احترام آنها در هر حال بر آنها واجب است.و با بلند شدن حداقل احترام را می توانند برای آنها قائل شوند.
کوهنوردی فقط ورزش نیست، کوهنوردی یک روش زندگی است.روشی که در آن یک سیب بین همه اعضاء گروه تقسیم می شود. روشی که در آن قوی ترین عضو گروه به پای ضعیف ترین راه میرود. راهی که رقابت ندارد که به رهروانش حقوق نمیدهند و ایشان را نیازی به سوت و کف مشوقان درقله نیست. ناجی بیمنت یکدیگرند. گروه میسازنند تا دل جوانان به سنگ بند کنند تا به ننگ بند نشود. مزدشان معراج روح است و تشویقشان نوازش باد. قانونشان عشق است و قانون گذارشان معشوق. عشق به طبیعت، عشق به زندگی است و زندگی تجلی عشق است و مرگ آنجاست که عشق نیست. کوهنوردی عشق به طبیعت است و عشق به طبیعت، ورزش ما نیست، باور ماست، زندگی ماست. به راستی که کوهنوردی فقط ورزش نیست، کوهنوردی یک روش زندگی است