صعود به قله كركس
صعود قله كركس
هدف برنامه: صعود قله کرکس
نوع برنامه: کوهنوردی
سرپرست: دكتر فريدون بياتاني
تاریخ اجراء: 11 و 12 اسفند 1391
منطقه اجرا: روستای کشه، شهر نطنز
گزارش نويس: عليرضا رضائي
کوه کرکس قله اي است از رشته کوه هاي مرکزي ايران که در جوار کوير مرکزي واقع در غرب شهرستان نطنز و در شمال اصفهان به ارتفاع 3910 متر از سطح دريا قرار دارد.
فاصله از اراك عبور از قم،كاشان،نطنز،روستاي كشه حدود 440 كليومتر (4 ساعت)
فاصله از اراك،خمين،محلات،دليجان،ميمه، روستاي كشه حدود 309 كيلومتر (3 ساعت)
شركت كنندگان
تيم شهرداري ناحيه يك تهران ، تيم سازمان كسترش و نوسازي صنايع ايران و تيم كانون كوهنوردان اراك با سرپرستي دكتر فريدون بياتاني.اعضاي تيم ها آقايان،محمد شيري،حميد مهري،براتعلي مشكاني ،اسعد فلامرزي،سيد رمضان معزي ،احمد تابنده، مجيد گلپايكاني،داود اجاقي، احمد ساروقي، غلامرضا تاتاري،بابك گلسرخي،مجيد ورمزيار، علي مولايي، حيدرآقايي، محمود اقبالي،محمد مظفري،عليرضا رضائي و عليرضابياتاني(مربي)
بانوان: نرگس رضواني،تارا نيك نامي، راحله محمودپور و ليلا احمدي
مسيرهاي صعود کرکس:
مسير جنوبي: (مسيري كه تيم صعود كرد) روستاي کشه، متوسط زمان صعود بين 5 تا 7 ساعت این مسیر از طرق رود كه در فاصله 25 كیلومتری نطنز است شروع می شود طرق رود نیز در جاده نطنز-اصفهان قرار دارد و تا كشه كه آخرین آبادی در مسیر است 5 كیلومتر فاصله دارد. از كشه به طرف چشمه اصفهانیها كه در مجاورت مرغداری است می رویم و بعد از چشمه در راه مالرو به طرف شمال رفته، تا به چشمه لیاسن برسیم كه تا اینجا شیب راه خفته است. از مشخصات این چشمه درختان گردو است از اینجا به بعد شیب تند می شود. در مسیر باید از كنار آبشار بگذریم با پشت سر گذاشتن آبشار پناهگاه نمایان می شود. این پناهگاه بسيار زيبا با 3 اطاق و يك سالن حدود 60 متري به همت كوهنوردان استان اصفهان و هیئت كوهنوردی در ارتفاع 3000 متری برقرار شده است و تنها پناهگاه موجود در منطقه كركس است. بعد از پناهگاه كه چشمه ای روبروی آن دائماً جریان دارد راه مالرو با شیبی تند در كنار شن اسكی ادامه می یابد تا به آسمان گدار می رسد و قله نمایان می شود. راه بازگشت از شن اسكی است متوسط زمان صعود از این مسیر 5 تا 7 ساعت است.
مسير شرقي: روستاي طامه، متوسط زمان صعود بين 6 تا 7 ساعت
مسير شمال شرقي: روستاي اوره، متوسط زمان صعود 6 ساعت
مسير شمال غربي: روستاي بيدهند، متوسط زمان صعود 6 ساعت
راه دسترسی:
از نطنز به سمت جنوب و جاده قديم اصفهان به سمت طرق رود حرکت کرده و سپس به روستاي کشه در 35 کيلومتري نطنز رسيده و بعد از ورود به روستاي کشه از جاده فرعي سمت راست که در ورودي روستا قرار دارد و مسير مجتمع توريستي کرکس مي باشد راه را ادامه مي دهيم.
گزارش صعود
تاريخ : 11/12/1391 روز جمعه
ساعت 12 ظهر به همراه دكتر بياتاني و محمد مظفري و آقاي معزي از اراك با ماشين شخصي دكتر به سمت قم حركت كرديم.با توجه به اينكه نهار نخورده بوديم بعد از طي 1 ساعت مسافت مسير در امامزاده محمد نرسيده به قم استاديم و بعد از خوردن نهار و خواندن نماز ساعت 5/1 حركت و ساعت 2 به عوارضي قم ،تهران رسيديم ماشين را پارك كرده و منتظر گروه ها مانديم ، هر دو گروه ساعت 15/3 دقيقه به عوارضي رسيدند و بعد از خواندن نماز حركت كرديم چون تاخير داشتند قرار شد نهار را داخل ميني بوس تناول كنند.ما سوار ميني بوس گروه سازمان گسترش و نوسازي شديم ،بچه هاي با حال و خوبي بودند. حدودا ساعت 6 به روستاي كشه رسيديم و بعد از آماده شدن گروه ساعت 45/6 دقيقه صعود خود را آغاز كرديم.گروه تقريبا خوب بودند با توجه به تجربه بالاي دكتر بياتاني گروه به آرامي مسير را طي مي كردند مقداري كه بالاتر رفتيم دكتر استراحتي دادند و حدود 400 متري پناهگاه دكتر به عليرضا و محمد و من با 3 تن از اعضاي ديگر گروه امر كردند كه سريع به پناهگاه رفته و بعد از گذاشتن كوله مجددا براي كمك به اعضاي ديگر برگرديد.لذا ما ساعت 50/8 دقيقه به پناهگاه رسيديم و بلافاصله بعد از گذاشتن كوله ها براي كمك به ديگر اعضاء برگشيديم و با كليه اعضاء حدود ساعت 30/9 دقيقه به پناهگاه رسيديم مسير از نظر فني مشكل خاصي ندارد حركت ابتدا از ماشين رو آغاز مي گردد حدود 1 ساعت از مسافت فقط حركت از شيب هاي ملايم است.چون شب بود چيزي پيدا نبود .در جاده ماشين هاي شاسي بلند مي توانند مسير پياده روي را تا حدود 40 دقيقه كاهش دهند.البته كساني كه مي خواهند پياده كل مسافت را طي كنند بايد دقت كنند كه بعد از حدود 20 دقيقه طي نمودند مسافت مسير پاكوب سمت چپ را انتخاب كنند.به هر حال گروه بعد از آماده شدن براي خواندن نماز و خوردن شام و خوابيدن؛ خانمها كه چهار نفر بودند در يكي از اطاقها جاي گرفتن و مامور پناهگاه با دادن يك چراغ نفتي از آنها پذيرايي نمود و بقيه گروه در سالن پناهگاه جاي گرفتن هواي سالن خوب بود. بعد از نماز خواندن و خوردن شام همه اعضاء خود را آماده خوابيدن مي كردند ،نور بسيار كم سويي از سه چراغ ال اي دي سقف سالن مكان را كمي روشن مي كرد از مامور پناهگاه سوال كرديم كه چرا نور ضعيف است كفت به دليل ابري بودن آسمان باطري هاي شارژي به قدر كافي شارژ نشده اند .به هر حال ساعت 11 خوابيديم و قرار شده گروه شهرداري با سرپرستي عليرضا بياتاني ساعت 5 و گروه سازمان گسترش ساعت 6 صعود خود را آغاز كنند.
تاريخ 12/12/1391 روز شنبه
ساعت حدود 5 از خواب بيدار شدم اعضاي گروه شهرداري هم در حال آماده شدن بودند حدود ساعت 30/5 اعضاي گروه شهرداري حركت كردند و بچه هاي گروه سازمان گسترش حدود ساعت 6 يكي يك بيدارشدند.جالب بود تعدادي از بچه ها شب اصلا نخوابيده بودند دليل عمده آن هم سرما بود نه اينكه هوا سرد باشد هواي پناهگاه بالاي 4يا 5 درجه بود بلكه به دليل نبود تجهيزات كافي مثل نداشتن جوراب كيسه خوابي و لباس كافي ، به هر حال بچه ها بعد از خواندن نماز و خوردن صبحانه آماده شدند براي صعود،ساعت 45/6 دقيقه صعود خود را به سمت قله آغاز كرديم،دكتر بياتاني در جلو و همه اعضاء به يك ستون پشت سر او به راه افتادند.كوه پوشيده از برف بود ؛ولي برف خيلي نبود به گونه اي كه نياز به برفكوبي داشته باشد.گروه هاي ديگري كه روز قبل آماده بودند مسير را هموار تر كرده بودند شيب مسير تند بود و هوا ابري و مه آلود.باد حدود 30 كيلومتر و سردي هوا حدود 15 درجه زير صفر .حدود نيم ساعت كه از مسافت را طي نموديم هوا به هم ريخت باد شديد شد و بنا به گفته دكتر باد حدود 70-60 و سرماي هوا به 30-25 درجه زير صفر رسيده بود كليه لباسها برفگ زده بود و صورت اعضاي تيم كامل برفك و يخ زده بود.بعد از طي كردن حدود يك ساعت از كل مسير حدود 300 متري قله بچه هاي شهرداري كه در حال برگشت از قله بودند به ما برخوردند و دكتر از فرصت استفاده كرده و به بچه هاي كه تمايل به برگشت داشتند پيشنهاد برگشت داد كه تعداد 4 نفر از بچه ها با توجه به شرايط بسيار بد هوا و نداشتن وسايل كافي برگشتند.گروه با تمام مشقت و سختي شرايط (طوفان به گونه اي بود كه نمي شد حتي يك لحظه جلو را نگاه كرد) و بعد از استراحت چند لحظه اي در كنار يك سخره نهايت ساعت 55/8 دقيقه به قله رسييد.و بعد از گرفتن چند عكس با هزار مشقت(لنز دوربين يخ زد) به سمت پائين حركت كرد يم. در هنگام برگشت چند بار توسط باد بچه ها منحرف شدند ، و هنگام برگشت حال يكي از عزيزان گروه بد شده كه با مساعدت و گرفتن و هدايت توسط دو تن از اعضاي خوب گروه همه افراد صحيح و با سلامتي كامل ساعت 10/10 دقيقه به پناهگاه رسيدند؛بعد از استراحت و بازيافت توان جسمي و جمع كردن وسايل و جارو و تميز كردن پناهگاه ساعت 11 به سمت پائين حركت كرديم و در نهايت ساعت 1 بعد از ظهر به پاي ماشين رسيده و به سمت نطنز حركت نموديم.بعد از خوردن نهار در ساعت 40/2 به سمت قم حركت كرده و ساعت 5 به قم رسيديم من و آقاي مظفري از ميني بوس گروه سازمان كه مي خواستند به تهران بروند پياده شده و بعد از خواندن نماز با اتوبوس اراك به سمت اراك حركت كرديم كه در نهايت ساعت 8 در منزل بوديم.در اينجا جا دارد از زحمات دكتر بياتاني و فرزند عزيزشان عليرضا و همه عزيزان گروه تشكر كنم به اميد صعودي ديگر.سربلند و سرافراز باشيد.









کوهنوردی فقط ورزش نیست، کوهنوردی یک روش زندگی است.روشی که در آن یک سیب بین همه اعضاء گروه تقسیم می شود. روشی که در آن قوی ترین عضو گروه به پای ضعیف ترین راه میرود. راهی که رقابت ندارد که به رهروانش حقوق نمیدهند و ایشان را نیازی به سوت و کف مشوقان درقله نیست. ناجی بیمنت یکدیگرند. گروه میسازنند تا دل جوانان به سنگ بند کنند تا به ننگ بند نشود. مزدشان معراج روح است و تشویقشان نوازش باد. قانونشان عشق است و قانون گذارشان معشوق. عشق به طبیعت، عشق به زندگی است و زندگی تجلی عشق است و مرگ آنجاست که عشق نیست. کوهنوردی عشق به طبیعت است و عشق به طبیعت، ورزش ما نیست، باور ماست، زندگی ماست. به راستی که کوهنوردی فقط ورزش نیست، کوهنوردی یک روش زندگی است